بذر آویشن کوهی یا اورگانو بسته 200 عددی

آویشن کوهی یا اورگانو گیاهی از تیره نعنا و بسیار معطر است. این گیاه معطر در آشپزی کاربرد فراوانی دارد. این گیاه دارویی برای درمان اختلالات تنفسی و درمان انگل های دستگاه گوارش به کار می رود. آویشن کوهی گیاهی مقاوم به خشکی است که در اکثر خاک ها به خوبی رشد می کند. در زیر مشخصات فنی بذر آویشن کوهی یا اورگانو و نحوه کاشت آن را برای شما عزیزان شرح می دهیم: نام علمی: Thymus vulgaris نام انگلیسی: oregano عمق کاشت: کمتر از نیم سانتی متر دمای جوانه زنی: 25-20 درجه سانتی گراد مدت زمان جوانه زنی بذر: 12 تا 24 روز فاصله بین نشا: 10 الی 20 سانتی متر و فاصله بین ردیف 70 سانتی متر آبیاری: آبیاری منظم به خصوص زمان انتقال نشا خاک: لومی و حاصلخیز pH خاک: 8-6 نور: 8-6 ساعت در روز کاشت بذر آویشن کوهی برای تکثیر آویشن کوهی از بذر دو روش وجود دارد. روش کاشت مستقیم بذر آویشن کوهی و روش کاشت نشا. برای موفقیت در کاشت بذر آویشن کوهی ما در فردین کشت روش خاص کشت بذرهای ریز را توصیه می کنیم. توجه داشته باشید که بهترین روش کاشت این بذر به صورت نشاکاری در مزرعه است و کاشت مستقیم بذر آویشن کوهی توصیه نمی شود. کشت مستقیم بذر آویشن کوهی در مزرعه باعث تلفات بذر می شود. زیرا بذر آویشن کوهی بسیار ریز است به طوریکه در هر گرم از بذر آویشن کوهی در حدود 4000 عدد بذر موجود است. زمین های کشاورزی ایران به علت کمبود مواد آلی بسیار سخت و نفوذ ناپذیر می باشند. همین یک دلیل کافیست که به کوچکترین باران یا آبیاری ذرات رس موجود در خاک به هم چسبیده سطح خاک مزرعه را برای رشد جوانه ای که از بذر بیرون آمده غیر ممکن کنند. یعنی با برخورد ذرات آب به زمین بافت خاک از بین رفته و رس به همراه نمک بالا امده و تشکیل سله می بندد که این سله به هیچ وجه اجازه رشد و جوانه زدن بذر آویشن کوهی را نمی دهد. برای کاشت بذر آویشن کوهی به طریق کاشت بذرهای ریز ابتدا سینی کشت و یا لیوان یکبار مصرفی را آماده کنید و آن را با بسترهای کشت عاری از بیماری های گیاهی مانند پیت ماس و ورمی کمپوست پر کنید. بذر آویشن کوهی را به وسیله یک چاقو یا قاشق روی بستر کشت بریزید طوریکه با دست تماس پیدا نکند. سپس به آرامی آب اسپری کنید تا بذرها به عمق نروند. اگر شدت آبیاری زیاد باشد بذر آویشن کوهی در عمق خاک فرو رفته و جوانه نمی زند. برای تسریع جوانه زنی می توانید پلاستیک شفاف روی ظرف کشت بکشید تا حالت گلخانه را ایجاد کنید. ظرف را در مکانی با دمای 25-20 درجه سانتی گراد و پشت پنجره رو به جنوب قرار دهید. پس از جوانه زنی مراقب رطوبت بستر کشت باشید و به محض مشاهده جوانه ها، پلاستیک را بردارید. جوانه زنی بذر آویشن کوهی حدود 12 تا 24 روز طول می کشد و بستر رفته رفته سبز می شود. این مرحله بسیار حساس می باش و کوددهی در این مرحله نیاز نمی باشد. استفاده از کود تا مرحله 6 برگی نیاز نمی باشد. در این زمان گیاه نیاز به کمک غذایی دارد و میتوان از ترکیبات غذایی مانند انواع امینو اسید های محلول استفاده کرد و استفاده از کود سفید (اوره) به طور مستقیم باعث از بین رفتن نشا می شود. بعد از یک ماه تراکم نشا در برخی مناطق از خزانه مشهود خواهد بود و باید شما به همراه وجین علف های هرز اقدام به تنک کردن نشا های اضافه نیز بکنید. اگر در مرحله پخش بذر دقت کرده باشید و بتوانید بذر را یکنواخت پخش کنید در این مرحله نیازی به تنک کردن نیست. در این مرحله رشد علف های هرز تنها کار موجود در گلخانه یا خزانه می باشد. تقریبا دو بار وجین علف های هرز لازم می باشد. معمولا بعد از وجین دوم در تاریخ 60 روزه از کشت بذر نشاها اماده انتقال به مزرعه می باشند ولی این انتقال بستگی به فراهم بودن شرایط کشت نشا در فضای آزاد می باشد باید هوا به قدری گرم شده باشد که بتوان عملیات کشت نشا را برنامه ریزی کرد. طرح توجیهی کاشت آویشن شیرازی در ایران را می توانید در مقالات فردین کشت مطالعه کنید. آویشن کوهی به دلیل منشاء مدیترانه ای خود در نور کامل خورشید بهترین رشد را دارد. آنها را در یک مکان آفتابی بکارید، یا می توانید در گلدان بکارید و در طول روز آنها را جابه جا کنید. هرچه خاک شما از نظر عناصر غذایی زیاد غنی نباشد برای رشد بذر آویشن کوهی مناسب است. آویشن نیاز تغذیه ای زیادی ندارد. این گیاه به جای خاک بسیار مرطوب، خاک شنی یا لومی را ترجیح می دهد و حتی می تواند در شن های سنگی نیز رشد کند. آویشن به سرعت رشد می کند، بنابراین هنگام کاشت به فاصله کشت توجه کنید و حداقل بین دو گیاه 60-30 سانتی متر فاصله دهید. اگر بذر آویشن کوهی را در گلدان می کارید، یک گلدان بزرگتر انتخاب کنید تا آویشن در آن به خوبی رشد کند. انتخاب یک گلدان سفالی نیز عالی است، زیرا می تواند رطوبت اضافی را از خاک بگیرد و به ایجاد محیط مناسب برای آویشن شما کمک کند. خاکی که در آن آویشن کوهی می کارید باید دارای زهکشی مناسبی باشد، زیرا آویشن نسبت به غرقاب بودن خاک حساس است. برای پرورش صحیح گیاه آویشن، بسته به آب و هوای منطقه خود، گیاهان را فقط گهگاهی آبیاری کنید. در بین دو آبیاری اجازه دهید خاک خشک شود و سپس آبیاری کنید. آویشن کوهی به خشکی مقاوم است، بنابراین اگر چند روز به آن آب ندادید، نگران نباشید. با این حال، گیاهان جوان را کمی بیشتر آبیاری کنید، تا زمانی که ریشه ها به خوبی مستقر شوند، آبیاری منظم را فراموش نکنید. گیاهان آویشن از نظر دما و رطوبت نیاز خاصی ندارند و می‌توانند در اکثر ماه‌های سال تا زمان یخبندان رشد کنند (در زمستان به خواب می‌روند). بزرگترین دوره رشد آنها در طول ماه های تابستان است دقیقا زمانی که گل می دهند و زنبورها را به خود جذب می کنند. بوته‌های آویشن پس از چند سال اول چوبی و سخت می‌شوند و هر سال شاخه های جدید تولید می کند. پس از پایان سال دوم، بسیاری از ساقه‌ها را قطع کنید تا گیاهان بتوانند دوباره ساقه های جدید تولید کنند.